معنای شعر در هایدگر/سید مجید کمالی

 تعريف و تحديد شعر همچون ديگر مقولات اساسي زبان و انديشه، چندان مثمر ثمر نبوده و در هر تعريفي بعضي مؤلفه ها لحاظ مي شود و برخي ديگر ناديده مي ماند.

 يكي از نتايج اين بيان اين است كه شعر را نمي توان تا حد يك مفهوم تقليل داد و درباره آن دست به نظريه پردازي زد (هرچند اين كار بسيار صورت مي گيرد).

باتوجه به اين كه نمي توان معيار يا تعريفي خاص براي شعر ارائه داد، مي شود قائل به نوعي شعر كه از آن به شعر حقيقي يا اصيل ياد مي توان كرد، بود.شعر حقيقي، شعري است كه وجهي از حقيقت را در اكنون تاريخي سرايش خود آشكار مي سازد؛ اكنوني كه با حمل گذشته، آينده را نيز در ضمن خود دارد.درواقع آنچه كه در شعر حقيقي و اصيل اتفاق مي افتد همانا انكشاف برخي وجوه مستور و ناگفته حقيقت است.حقيقتي كه در ذات خود مخفي است و با ظهور بر شاعر به جهان آشكارگي راه ميابد.

 

ادامه نوشته

خواندن به چه معناست؟

 

مارتین هایدگر

ترجمه: سید مجید کمالی

خواندن به چه معناست؟ آنچه در خواندن، بنیادین و راهنماست، «جمع‌آوردن» است. جمع‌آوردن بر چه مبنایی انجام می‌شود؟ بر مبنای آنچه که نوشته شده و در آن نوشته به بیان آمده. خواندن اصیل، جمع‌آوردن بر مبنای آن چیزی است که زمانی بی آنکه آگاه بوده باشیم، وجود ما را به کارگرفته - چه با آن موافقتی داشته و چه نداشته باشیم و از آن صرف نظر کنیم.

همچنین بدون خواندن اصیل، ‌نمی‌توانیم آنچه را که به ما می‌نگرد، به دیده آوریم و امر پدیدار و درخشان را تماشا کنیم.

 

منبع:

Martin Heidegger, Gesamtausgabe, Band 13, Seite 111